Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2017

"!ris samtsirhC yrreM" (lastdaydeaf.com)

Every Christmas and every New Year’s Eve, Mr. K was waiting for kids to sing for him Christmas carol. This was his only happiness through the year: to hear the boys singing for him! Through the eyes of the children he can see his face! It reminds him when he was a young kid and he sing Christmas carol, and after he was counting the money and run to a nearest shop to by himself a toy!

Mr. K was very poor since was a child, and toys was something he never had. He always looked at other children as they play with their toys, and he was dream that he could do the same.
Now Mr. K is an old man. He finally made a lot of money in his life, but this was his only achievement. He never get married, he spent his whole life alone. He had some ephemeral relationships with women, but no one of them was the special one. Maybe that was ment  to be, maybe that was what God wanted, who knows?

Mr. K has donated all of his belongings to a children institutions. He kept for himself only a detached house and some money just for the expenses of the day. And from this money, he put away some for the kids in Christmas.

Kids knew that Mr. K gave them a lot of money, and every year his house was surrounding for their voices and songs. So was this year, Mr. K looked forward for this day. He woke up too early waiting for kids to sing Christmas carol for him, to stuff his house, to stuff his heart.
He can listened the kids singing from far. In a few minutes they will be outside his house! Kid’s voices was loud now! In a minute he will hear the bell ringing! He was so happy, that he went beside the door waiting for them!

But sadly, the kid’s voices now sounds far away! No kid rings his bell! They pass his house and went to another near his. Mr. K was mystified, but he thought that maybe this kids doesn’t know him, moreover his house was looking abandoned. After a minute, he heard others kids voices. He opened  the curtain a bit, and saw familiar kids. Now he was happy! With this was a new boy, a boy that Mr. K never saw before. He heard the other kids called him “K”! this boy has the same name with him! Without knowing why, he liked this boy a lot!

Sadly, no one of this kids ring his bell! They pass his house and went to another! Actually, no kid rings his bell through the day! He was listening kid’s voices, but no one stopped at his house!
Mr. K sat slowly in his chair. He was very depressed! He could not understand why this thing happened! “Anyway, I will wait for a few days more. Maybe at the end of the year kids will remember me, and I’ll give them the money for Christmas also” he thought, even if he didn’t believe it at all.
The days passed slowly. Now it’s the last day of the year. Mr. K has woken up early, he is waiting for kids to sing for him New years eve carol.

He heard again kids singing, he saw them again to pass his house. No kid has stopped, no kid sing for him! It’s  night, Mr. K is sitting alone in his house. In a few minutes he will welcome new year alone! Alone, without a kid sing a carol for him! Not now, not in Christmas! He’s so sad, and wants to cry. He decides not to wait until midnight, snatch his coat and goes out. He feels the cold air, it looks different now, maybe because he was staying inside his home for the last 10 days. But everything is look different, everything looked pale. Even the colours were only black and white!

As he was walking he saw a man walking fast towards him. He was wearing a costume with a hat and gloves.
Mr. K said to him “merry Chrismas sir!” but he didn’t get a response! The man passes him without even looked at him!
The same thing happened with the second man he saw and also with the third! Mr. K didn’t know what to think. He was sad again.
As he was walking slowly back to his house, his eyes looked something outside a funeral office.
He saw his name! Yes, Mr. K has died 10 days ago! That’s why everything felt different now! That’s why no kid stopped again in his house! That’s why he never heard Christmas carol!
Every Christmas kids passes outside his home without stopping. Every Christmas Mr. K wears his coat and walks the same route. No one sees him, no one talks to him! Mr. K knows that, but –somehow- he hopes that maybe one day someone will talk to him, to tell him just “merry Christmas sir!”
These days and this route are Mr. K Heaven and Hell.

   

Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2016

“gniS I yppahnU”


He came to us as a baby. 
We can hear his screams from far.
We were so happy that we sing his arrival.
We were waiting for him as a Messiah.
He grew up so fast, 
we didn’t understand how time passed so fast.
Through his growing, we felt many pleasures,
we felt many sadness. 
“that’s the way it’s goes” we all said. 
Now he is dying just outside our door.
He is not a baby, he is a very old
no one wants to say goodbye to him. 
We are watching him dying, and all of us we are relief.
We are waiting for a new baby to come, 
we are waiting to sing happily for him.

Maybe this new baby it’s better, maybe not. 
But as all of us keep saying: “that’s the way it’s goes”.

Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2016

"ιτνέλΓ"


Σεναριο για το τραγουδι "Γλεντι" του Γ. Αγγελακα απο το δισκο  «Η Γελαστη Ανηφορα»

ΣΚΗΝΗ 1η
00:00 – 01:05
Ειμαστε μεσα σε μια εκκλησια. Υπαρχουν περιπου 20 ατομα, ολοι ντυμενοι επισημα με καλοκουρεμενα μαλλια. Αρκετοι κρατανε ποτηρια με κρασι στα χερια τους σαν σε δεξιωση. Η καμερα περναει αναμεσα τους. Μερικοι κουνιουνται στο ρυθμο.

ΣΚΗΝΗ 2η
01:05 – 01:24
Γκρο πλαν στο προσωπο του Γιαννη που τραγουδαει.

ΣΚΗΝΗ 3η
01:24 – 01:48
Ο Γιαννης σηκωνεται μεσα από το φερετρο. Ο κοσμος τον κοιταει χαμογελωντας. Καποιοι σκουντανε τον διπλανο τους ώστε να τον δουν κ αυτοι. Μερικοι του χαμογελανε χαιρετωντας τον σηκωνοντας το ποτηρι τους.
(τραγουδαει μαζι με τον κοσμο. Εναλλαγη πλανων μεταξυ κοσμου κ Γιαννη)

ΣΚΗΝΗ 4η
01:49 – 02:07
Ο Γιαννης πηδαει αναμεσα στο κοσμο. Περπαταει αναμεσα τους, πολλοι του χαμογελανε.

ΣΚΗΝΗ 5η
02:07 – 02:27
Γκρο πλαν στο προσωπο του Γιαννη καθως τραγουδαει.

ΣΚΗΝΗ 6η
02:27 – 02:40
Ο κοσμος κ ο Γιαννης τραγουδανε το ρεφραιν

ΣΚΗΝΗ 7η
02:40 – 02:50
Τραγουδαει ο Γιαννης

ΣΚΗΝΗ 8η
02:50 – 03:28
Ο Γιαννης μπαινει στο φερετρο. τεσσερα ατομα τον σηκωνουν κ μαζι με ολους τους υπολοιπους κατευθυνονται στο ταφο χορευοντας. Το φερετρο είναι ανοικτο.
(μακρυνο πλανο από ψηλα το φερετρο κ τον κοσμο)

ΣΚΗΝΗ 9η
03:28 – τελος

Ο κοσμος τραγουδαει καθως τοποθετουν το φερετρο στο ταφο. ο Γιαννης σηκωνεται παλι κ τραγουδαει μαζι τους χωρις εκεινοι να τον βλεπουν. Στο τελος απομακρυνεται ο Γιαννης κ βλεπουμε τον κοσμο μπροστα στον ταφο.

Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2016

"ςεκγόρτνεληΤ"


Σεναριο για το τραγουδι «Τηλεντρογκες» του Γ. Αγγελακα από το δισκο «Η Γελαστη Ανηφορα»

ΣΚΗΝΗ 1η
00:00 – 00:56
Βλεπουμε μια μεγαλη αιθουσα ψυχιατρειου. Καποιοι τροφιμοι παιζουν ταβλι, αλλοι ξεφυλλιζουν περιοδικα, καποιοι αλλοι κοιτανε στο πουθενα. Ενας τροφιμος ανοιγει την τηλεοραση. Εχει παρασιτα. Ψαχνει τα καναλια. Βλεπει το προσωπο του Αγγελακα

ΣΚΗΝΗ 2η
00:57 – 01:25
πολυ κοντινο πλανο στον Αγγελακα καθως τραγουδαει. Οι τροφιμοι σταματανε ό,τι εκαναν κ γυριζουν προς τη τηλεοραση

ΣΚΗΝΗ 3η
01:25 – 01:39
Βλεπουμε τους τροφιμους να τραγουδανε

ΣΚΗΝΗ 4η
01:40 – 02:09
Καποιοι σηκωνονται κ αρχιζουν να χορευουν περιεργα. Ενας τροφιμος (κοντος κ αξυριστος) κουναει ολο το κορμι του όμως τα ποδια του είναι ακινητα. Σφυριζει κ φωναζει «ωπα».

ΣΚΗΝΗ 5η
02:10 – 02:24
Αρχιζει να σπρωχνει ο ενας τον αλλον. Στο βαθος βλεπουμε την τηλεοραση κ το προσωπο του Αγγελακα να τραγουδα

ΣΚΗΝΗ 6η
02:25 – 02:37
Ολοι χορευουν ηρεμα κ παραξενα

ΣΚΗΝΗ 7η
02:38 – 02:52
Αρχιζουν παλι να σπρωχνονται

ΣΚΗΝΗ 8η
02:52 – 03:10
Τραγουδανε κ χορευουν παραξενα ολοι μαζι. Ο κοντος τυπος σφυριζει κ βγαζει  τα επιφωνηματα που ακουγονται στο τραγουδι.

ΣΚΗΝΗ 9η
03:10- 03:22
Ο κοντος τυπος χορευει περιεργα παλι φωναζοντας «Γιαννης, Ολγα, Νικος». Οι υπολοιποι σπρωχνει ο ενας τον αλλον ξανα.

ΣΚΗΝΗ 10η
03:22 – 04:00
Ο κοντος τυπος όπως κουνιεται περιεργα με τα ποδια ακινητα φωναζει «Νικος, Γιωργος, Παυλος» ενώ σφυριζει κιολας. Οι υπολοιποι αναποδογυριζουν τραπεζια, κλωτσανε καρεκλες καθως  χορευουν.

ΣΚΗΝΗ 11η
04:00 – 04:27

Ενας νοσοκομος μπαινει στην αιθουσα. Κλεινει την τηλεοραση. Γυριζει προς την καμερα κ λεει τα λογια του τραγουδιου «αυτές ηταν κυριες κ κυριοι οι σημαντικοτερες ειδησεις της ημερας από το καλο μας καναλι. Από εμας καλη σας νυχτα κ καλο σας ξενερωμα». Οι τροφιμοι σηκωνουν τα τραπεζια κ τις καρεκλες, κ καθονται ηρεμα σα να μη συνεβει τπτ, κανοντας ό,τι εκαναν κ πριν.


Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2016

"ώλακαραΠ εΣ εΜ εσώΣ"

Προχωρησε γρηγορα προς το μερος της χωρις εκεινη να τον δει. Κλεινοντας το στομα της, την παρεσυρε σε ένα ερημο κτιριο. Ο ποθος του ηταν μεγαλος, τοσο που δε μπορουσε να αντισταθει. Τι κ αν αυτό που εκανε ηταν παρανομο? Τι κ αν το ειχε κανει κ άλλες φορες στο παρελθον? Ηξερε ότι καποια στιγμη θα τον επιαναν κ όλα θα τελειωναν. Για να σταματησει το παθος του ευχοταν κάθε φορα να τον πιασουν. Όπως τωρα, που η ανηλικη κοπελα τον παρακαλουσε κλαιγοντας. Εκεινος εδειχνε να συγκινειται για μια στιγμη. Την κοιταξε στα ματια ανεκφραστος. «σωσε με σε παρακαλω» της ειπε. Όμως σε λιγα λεπτα όλα τελειωσαν.  Αφησε τη κοπελα ακινητη με τα ματια ανοιχτα, ντυθηκε γρηγορα κ εφυγε κλαιγοντας.  

Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2016

"ςολλΑ Ο ώγΕ"

Καθοταν κάθε μεσημερι στο παραθυρο. Συγκεκριμενη ωρα κάθε φορα. Παρακολουθουσε τον απεναντι καθως γυρνουσε από το γραφειο.  Ηταν ενας τυπος στην ηλικια του, μονο που αυτος ηταν επιτυχημενος. Ειχε καλη δουλεια, ακριβο αυτοκινητο κ φυσικα ομορφη γυναικα. Εμφανισιακα του εμοιαζε, όμως οι τυχες τους ηταν διαφορετικες. Συχνα αναρρωτιοταν γιατι ο άλλος να ζει καλα κ εκεινος όχι, γιατι η μοιρα διαλεξε τον αλλον κ όχι αυτόν. Ηθελε να ηταν ο άλλος! Ποσο πολύ ηθελε! Ετσι, μια ημερα τον περιμενε εξω από το σπιτι του. Στο χερι του κρατουσε ένα περιστροφο. μολις ηρθε ο άλλος, τον σημαδεψε στο κεφαλι. Πριν πατησει τη σκανδαλη, τον ακουσε να του λεει: «τι πας να κάνεις? Να σκοτωσεις τον εαυτο σου?»
Ηταν όμως πολύ αργά.

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2016

"ςυολέΤ ήπωιΣ"

Περιμενε σκυφτη αναμεσα στο πληθος. Σε λιγο θα εφερναν στο δικαστηριο το δολοφονο του μονακριβου γιου της, του αιματος της. Τοσο καιρο σχεδιαζε την εκδικηση της. Στο τσαντακι της ειχε κρυμενο ένα οπλο. 
Ηξερε ότι ο πονος της δεν θα περνουσε, ομως δε μπορουσε να ξεχασει το ειρωνικο χαμογελο του δολοφονου όταν τον επιασαν. Της στοιχειωνε τη ζωη, της στοιχειωνε το χαμο του γιου της.
Οι αστυνομοι εκαναν τον κοσμο στην ακρη. Σε λιγο θα περνουσε ο δολοφονος.
Η μανα κατορθωσε να βρεθει μπροστα του. Τον κοιταξε στα μάτια. Εκεινος παγωσε. Το χερι της ηταν μεσα στο τσαντακι. Μια ματιά της ηταν ολη της η εκδικηση. Εφυγε χωρις να του πει κουβεντα. 
Λιγο παρακατω, εστρεψε το οπλο στον εαυτο της.