Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

"'!ασσιλεμ... η αιγαΜ"

ο Κ σηκωθηκε απο το καναπε του. ηταν ηδη μεσημερι, εξω ο Ηλιος ειχε βγει, κ παροτι ηταν τελη Δεκεμβριου, η ζεστη ηταν αρκετη. κατευθηνθηκε προς το μπανιο σιγα σιγα. το κεφαλι του ηταν ετοιμο να σπασει. ειχε καταναλωσει το προηγουμενο βραδυ αρκετα ποτα. ουτε εκεινος θυμοταν ποσα ειχε πιει. δεν ειχε βγει εξω (κατι που τους τελευταιους εξι μηνες εκανε πολυ συχνα) αλλα ειχε μεινει στο σπιτι του, μονος. περασε ολο του το βραδυ πινοντας κ καπνιζοντας. ετσι ηθελε να κανει, κ ετσι εκανε.

ο Κ ζουσε μονος του. ζουσε στο προαστιο μιας μικρης πολης, σε καποιο νησι. ειχε ενα μαγαζι που ισα ισα μπορουσε να ζησει απο τα εσοδα. δεν ειχε παντρευτει (παροτι ηταν κοντα σαραντα χρονων) αλλα επειδη ηταν ομορφος αντρας, παντα ειχε κατακτησεις. ηταν ομως εντιμος ανθρωπος, ποτε του δεν ειχε κανει κακο σε κανεναν, ασχετα αν ειχε αρκετες ευκαιριες να το κανει. πιστευε παρολα αυτα οτι το 99% των ανθρωπων, δεν αξιζε να ζει, αλλα κανεις δεν ειπε οτι η δεσποινις Ζωη ειναι δικαιη!

αφου εριξε λιγο νερο στο προσωπο του, κοιταξε τον εαυτο του στο καθρεπτη.
"ρε μπουστη μου, ποσο ηπια γαμω τη μπουτανα μου" ειπε.
υστερα πηγε παλι προς το σαλονι, αναψε ενα τσιγαρο, κ μετα πηγε στη μερια του τοιχου που ειχε το ημερολογιο. εκανε τη συνηθισμενη κινηση που εκανε χρονια τωρα. εκοψε την ημερομηνια, για να φανει η νεα. κ τοτε παγωσε! η σημερινη μερα ηταν 21/12/12!
αυτοματα ξεμεθυσε! αμεσως θυμηθηκε τι ειχε γινει μεχρι τωρα. αυτοματα αυτη η ημερομηνια, χτυπησε συναγερμο στο κοσμο του.

ολα λοιπον αρχισαν περιπου πριν οκτω μηνες. τοτε, ειχε διαβασει καπου οτι τις 21/12/12 η προφητεια των Μαγια, ελεγε πως ο κοσμος θα καταστραφει. αυτο του εκανε ιδιαιτερη εντυπωση, παροτι πολλες προφητειες δεν εχουν επαληθευτει μεχρι τωρα. αυτη ομως, ηταν για καποιο λογο, διαφορετικη. ισως επειδη το ειχαν προβλεψει οι Μαγια, ισως ομως επειδη ο Κ, ειχε το "χαρισμα" να μπορει να προβλεπει οτι σε καποια ημερομηνια, κατι θα γινει. αυτο δε το ειχε πει σε κανεναν, το κρατουσε μονο για τον εαυτο του. εξαλλου, ποιος θα τον πιστευε? μεχρι τωρα ομως ειχε βγει σωστος σε ολες του τις προβλεψεις, ασχετα αν δεν εκανε τοσο μακροπροθεσμες. ετσι λοιπον, βασιζομενος κυριως στην διαισθηση του (που μεχρι τωρα δεν τον ειχε προδωσει ποτε), οτι σημερα θα καταστραφει ο κοσμος, ειχε καταστρωσει ενα απλο ...κολπο! δανειστηκε απο τοκογλυφους πριν εξι μηνες το ποσο των 200.000 ευρω. ειχε βαλει υποθηκη το σπιτι του (που η αξια του δεν ηταν ουτε τα μισα λεφτα που δανειστηκε) κ τους ειχε παραμυθιασει οτι ετοιμαζε μια μεγαλη δουλεια. κατι το οποιο ηταν ψεμα βεβαια. το ειχε πει μονο κ μονο για να παρει τα λεφτα. εξαλλου, αφου ο κοσμος θα καταστρεφοταν, ας ...εψαχναν να τον βρουν!

με τις 200.000 ευρω που πηρε (τωρα με τους "τοκους" το ποσο ειχε διπλασιαστει) αποφασισε  να ζησει τη ζωη του! ετσι λοιπον, κατεβαινε στη πρωτευουσα καθε λιγο, πηγαινε στα μπουζουκια, νοικιαζε τις καλυτερες πουτανες, κ ενιοτε πηγαινε κ στο εξωτερικο. ζουσε ανετα, με τα λεφτα των αλλων! στο μερος που ζουσε ομως, δεν ειχε δωσει καμια αφορμη. μεχρι να ...καταστραφει ο κοσμος, ηθελε να μη δωσει δικαιωματα!

τωρα ομως ηταν μεσημερι, μιας ηλιολουστης μερας του Δεκεμβριου, κ ο κοσμος δεν εδειχνε ...κατεστραμενος!  βηματιζε νευρικα στο σαλονι του σπιτιου του πανω κατω καπνιζωντας. να ειχε κανει λαθος η διαισθηση του? δε μπορουσε να ξερει! ηξερε ομως οτι αρχισε να φοβαται. φοβοταν οχι το ...τελος του κοσμου, οσο τους τοκογλυφους, που αν δε καταστρεφοταν ο κοσμος, θα τον σκοτωναν! κοιταξε μηχανικα το ρολοι του. οι δεικτες ηταν σταματημενοι ακριβως στις 12:00. δε του εκανε μεγαλη εντυπωση, το ρολοι του ηταν παλιο κ συχνα σταματουσε. αμεσως σκεφτηκε να ανοιξει τη τηλεοραση. απο το μερος που βρισκοταν, δε μπορουσε να δει παρα μονο δεντρα. μονο στο τελος του δρομου εβλεπε απο ψηλα τη πολη. ειτε με το αυτοκινητο, ειτε με τα ποδια, παντα σταματουσε λιγο να θαυμασει τη θεα.

ανοιξε λοιπον τη τηλεοραση, μα ...δεν ειχε σημα! ολα τα καναλια ειχαν παρασιτα!
"λες να...??" σκεφτηκε. ομως αυτο ηταν κατι που συνεβαινε συχνα στο μερος που εμενε. σηκωθηκε κ αναβοντας κ αλλο τσιγαρο, πηγε προς το παραθυρο. κοιταξε εξω τη φυση, τον ουρανο. τιποτα δεν εδειχνε αφυσικο!
"το ραδιοφωνο! να ανοιξω το ραδιοφωνο!" σκεφτηκε. αυτο παντα ειχε σημα. το ανοιξε λοιπον, μα κ σε αυτο μονο παρασιτα ακουγε! κανενας σταθμος δεν ειχε σημα!
προς στιγμην χαρηκε, αλλα αγχωθηκε ταυτοχρονα. αποφασισε να κατεβει με το αυτοκινητο του στη πολη. ηθελε να δει αν ο κοσμος ...υπηρχε! μπηκε λοιπον μεσα στο αυτοκινητο του, μα εκεινο δεν επαιρνε μπροστα!
"η μπαταρια θα ειναι" σκεφτηκε, αν κ ειχε βαλει νεα πριν απο ενα μηνα. κατευθυνθηκε λοιπον με τα ποδια στη πολη.

καθως εφτανε, ολα οσα ηξερε μεχρι τωρα ...παρεμεναν ιδια! ειδε κοσμο στο δρομο, αυτοκινητα να περνανε διπλα του. ειδε μια καθημερινοτητα ακριβως οπως την ηξερε! κ ομως, η διαισθηση του, του ελεγε πως ο κοσμος θα αλλαζε! δε μπορουσε να πιστεψει οτι για πρωτη φορα ειχε λαθος διαισθηση, του φαινοταν αδυνατο! κ οχι μονο αυτο, υπηρχε κ ο φοβος των τοκογλυφων! οι οποιοι δεν ηταν κ τα "καλυτερα παιδια"! σε περιπτωση που σημερα δε τους εξωφλουσε, ηξερε οτι δε τον περιμενε η φυλακη, τον περιμενε ενα ...χαντακι!
κ ενταξει, να καταστραφει ο κοσμος δε τον ενοιαζε! να πεθανει μονο εκεινος ομως, ηταν κατι που δεν ηθελε!
αγχωμενος λοιπον, βυθισμενος στις σκεψεις του κ στους φοβους του, περπατουσε απαρατηρητος διπλα απο τους ανθρωπους. η διαισθηση του ομως παρεμενε εντονη! ηξερε κ πιστευε, οτι ο κοσμος θα αλλαξει! 

ξαφνικα, ενω προχωρουσε στο δρομο, ασυναισθητα κοιταξε ψηλα. ειδε ενα μικρο φως στον ουρανο. εκατσε για λιγο κ το κοιτουσε. το φως δυναμωνε. ερχοταν ολο κ πιο κοντα στη Γη! μονο αυτος καθοταν ακινητος με το βλεμμα στον ουρανο. ολοι οι υπολοιποι προχωρουσαν μηχανικα, χωρις να δινουν σημασια σε τιποτα. το φως δυναμωνε ομως, σε λιγο θα ερχοταν η καταστροφη! η διαισθηση του δεν ειχε κανει λαθος λοιπον! τωρα, ολα θα τελειωναν! η Γη, αρχισε να τρεμει, το σωμα του αρχισε να τρεμει! προλαβε μονο να χαμογελασει ειρωνικα, λιγο πριν την επιβαιβαιωση της διαισθησης του, λιγο πριν τον τυλιξει το ασπρο φως!

ο Κ εζησε λοιπον μονο τους τελευταιους εξι μηνες οπως πραγματικα ηθελε. ειχε κατορθωσει, τα "πεζα" του ονειρα να τα ζησει εστω κ για εξι μηνες. ειχε "φυγει" απο τη συνηθισμενη κ αδιαφορη ζωη του, εστω κ για εξι μηνες! ο κοσμος ειχε καταστραφει. ισως να ηταν για καλο, ποιος ξερει? ο Κ ομως εφυγε με ενα χαμογελο στο προσωπο του!

οι γιατροι που εξετασαν τον Κ, αποφανθηκαν πως ενα βαρυ εγκεφαλικο τον χτυπησε την ωρα που περπατουσε στο δρομο. πως υστερα απο μερικα λεπτα πεθανε. δε μπορεσαν να καταλαβουν γτ ηταν χαμογελαστος. εστω κ αν ο Κ ηταν ενας συνηθισμενος ανθρωπος, τα συμπτωματα επρεπε να ηταν διαφορετικα.
ο κοσμος (δυστυχως) εξακολουθουσε να υπαρχει...